Parafia św. Bartłomieja Apostoła w Czernikowie Oficjalna strona Parafii w Czernikowie

Rozważanie na II niedzielę wielkanocną – Święto Miłosierdzia Bożego – 12.04.2026 r.

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana.
A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane».
Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: «Widzieliśmy Pana!» Ale on rzekł do nich: «Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i ręki mojej nie włożę w bok Jego, nie uwierzę». A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz domu i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł, choć drzwi były zamknięte, stanął pośrodku i rzekł: «Pokój wam!» Następnie rzekł do Tomasza: «Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż w mój bok, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym». Tomasz w odpowiedzi rzekł do Niego: «Pan mój i Bóg mój!»
Powiedział mu Jezus: «Uwierzyłeś dlatego, że Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli». I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej księdze, uczynił Jezus wobec uczniów. Te zaś zapisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, i abyście wierząc, mieli życie w imię Jego.

Oto słowo Pańskie.

Drodzy,
dzisiejsza ewangelia ukazuje spotkanie Zmartwychwstałego Jezusa z uczniami zamkniętymi w lęku. Przychodzi On mimo zamkniętych drzwi i przynosi dar pokoju: „Pokój wam”. To pierwsze słowo staje się znakiem miłosierdzia – Jezus nie wyrzuca uczniom ich ucieczki i słabości, ale przychodzi, aby ich podnieść i umocnić.
Szczególnie wymowna jest scena z Tomaszem. Jego niedowiarstwo może przypominać nasze własne wątpliwości, pytania i trudności w wierze. A jednak Jezus nie odrzuca go, lecz wychodzi mu naprzeciw, pozwala dotknąć swoich ran. To właśnie rany Chrystusa są źródłem miłosierdzia – znakami miłości, która nie cofa się nawet wobec zdrady i cierpienia.
Święto Miłosierdzia Bożego przypomina nam, że każdy z nas może przyjść do Jezusa taki, jaki jest – z lękiem, grzechem czy niepewnością. On nie zamyka drzwi, ale je otwiera. Tak jak wszedł do Wieczernika, tak chce wejść w nasze życie, przynosząc pokój i przebaczenie.
Słowa skierowane do Tomasza: „Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli” są zaproszeniem także dla nas. Wiara rodzi się z zaufania Bożemu miłosierdziu, które przekracza nasze ograniczenia. W tym święcie jesteśmy wezwani, aby nie tylko przyjąć miłosierdzie, ale też je przekazywać innym – przez przebaczenie, cierpliwość i dobroć.